Wiä chann uf äimal, sooo villäs so andärsht sii?
Nei, äigentli ishäs ja gar nöd uf äimal cho...
Mir händs doch gwüsst, und scho lang gseh cho.
Aber etz wo's passiert ish, etz wo's uf äimal würlkli so ish,
ishäs ganz andärsht. Äs riisigs Chartähuus, wo perfekt gsi ish, bis is chlinshtä Detail, ish eifach zämäbrochä.
Aber 's hed ja scho so lang gschwankt. Aber druff vorbereitä chammär
sich ja doch nöd. Au wemmärs meint. Mä weiss dasäs so wird cho, dasäs inärä absehbare Ziit so sii wird. Und mä ish überzoge devoo dasmär ja druff gfasst ish. Aber das ishmär doch nöd. Das ishmär doch niä.

Etz ish dä ganz Alltag andersh. Und ich frög mich ob's ab etz überhaupt no Alltagsmäärli git? Und hets diä überhaupt jemals geh?
Oder übertoont dä Alltag d'Määrli eifach immär? Ich muäss mir so vill Müäh geh, s'Määrli vo jedem Tag, jedem Alltag, z'gseh. Au wenns nur flüchtig ish. Aber a jedem Tag öppis Määrlihafts z'entdeckä wür doch s'Läbä so vill liäbäns- und Läbänswerter machä. So vill Määrlihafter. Und das wird ich so fesht bruuchä.
Villicht au nur zum's andärnä verzellä. Zum ihnä chli Muät machä.